Page content

article content

Een tikkende tijdbom?

Afgelopen week werd ik een aantal maal met mensen geconfronteerd die onbewust rondlopen met een tikkende tijdbom. Gemeenschappelijk kenmerk is dat ze allen bewust een traumatische ervaring toedekken en onderdrukken. Anders gezegd, ze willen met alle geweld de bijbehorende pijn NIET voelen. Ze handelen uit angst. Bang voor de verwachte explosie aan gevoelens die vrijkomt als ze de tijdbom ontmantelen. Ze hanteren de valse illusie, dat het wegstoppen van de negatieve ervaring en bijbehorende emoties de perfecte oplossing is.

Focus op ‘niet’ is focus op ‘wel’

Het slechte nieuws is, dat deze handelwijze juist creëert wat ze NIET willen. Namelijk ongelukkig, verdrietig en/of depressief zijn. Hoe langer ze het probleem omzeilen en wegstoppen, hoe krachtiger de nare signalen worden. Een dringende oproep voor een andere houding. Bedoelde waarschuwingen komen in vele verschillende vormen: Te denken is aan ziekte, vermoeidheid, baanverlies, auto-ongelukken of financiële rampen.

Op deze gebeurtenissen kunnen we reageren vanuit slachtofferschap, ‘heb ik dat weer‘. Boos zijn of ons onmachtig voelen is een andere strategie. Welke van deze strategieën we ook kiezen, het lost niets op. De enige juiste houding is om open en waarderend naar de moeilijkheden kijken en ontdekken wat de verborgen boodschap is.

Terug naar de tikkende tijdbom is er slechts één keuze en dat is de pijn direct aan te kijken. Hier gaan echter een aantal stappen aan vooraf.

Het stappen plan is:
Erkennen
Accepteren
Verwerken
Loslaten

Erkenning geven is niets anders dan zeggen: ‘Ja, deze emotie/pijn/angst is er.’ De volgende schrede is, dat je de situatie volledig accepteert. Zonder oordeel of afwijzing want anders ben je aan het vechten. Aansluitend komt wellicht het lastigste stuk en dat is het aangaan van de verwerking. Hier komt angst om de hoek kijken: ‘Wat staat me te wachten?’  De volgende uitspraak kan je wellicht helpen: ‘Daar waar je grootste angst ligt is ook je grootste groei te vinden.’

Assimileren kan op velerlei manieren. Je kunt bijvoorbeeld inwaarts keren op zoek naar de plek waar de ‘tikkende tijdbom’ zich bevindt.  Je voelt, observeert en ervaart alle gevoelens die zich voordoen. Er kan niets gebeuren, het zijn slechts gevoelens. Meestal ebben ze na enige tijd weg. Bij heftige ervaringen is één keer verwerken waarschijnlijk onvoldoende. Herhaling van dit proces is dus essentieel, net zolang totdat jij je beter voelt. Er staat geen tijd voor. Dus ben lief en geduldig voor jezelf.

Andere verwerkingsmethoden bij opgelopen trauma’s zijn schreeuwen of slaan op een boksbal of kussen. Elke andere manier van ontlading die jou helpt is prima. Je hebt geen jarenlange deskundige ondersteuning nodig als je de juiste dingen doet, het proces is eenvoudig. Het enige wat je mag aanspreken is moed. Het vraag durf en kracht om het verwerkingsproces in te stappen. Als je er achteraf op terugkijkt kan je er om glimlachen en denken: ‘Had ik het maar jaren eerder gedaan’.

Hoe zet jij jezelf krachtig en liefdevol op de 1e plaats?

Als jij jezelf op de eerste plaats zet en jij de belangrijkste persoon in jouw leven bent, dan had je waarschijnlijk al de beschreven stappen ondernomen. We denken dat we onszelf onvoorwaardelijk liefhebben tot we in de praktijk zaken tegenkomen die ons ruw wakker schudden.

Op woensdag 11 mei 2016 om 20.00 uur organiseer ik een gratis online webinar waarin je leert hoe jij jezelf liefdevol en krachtig op de eerste plaats zet. Toepassing van de technieken heeft voor mij een wezenlijke verandering in geluk en welZIJN teweeg gebracht.

Dit webinar is zonder enige twijfel interessant voor je als jij het beu bent om jezelf nog langer weg te cijferen.  Je wilt mee tellen, voor ‘vol’ aangezien worden en niet als vijfde wiel aan de wagen hangen. Herken jij je hierin of ben je gewoonweg nieuwsgierig of leergierig, meld je dan aan via onderstaande knop.

 

schrijf-je-in

 

hartLiefs
Claire

 

 

 

Comment Section

0 reacties op “Een tikkende tijdbom?

Plaats een reactie


*